சென்சார்கள் மற்றும் உள்ளுணர்வுகளுக்கு இடையிலான வித்தியாசத்தை ஒருவர் எவ்வாறு சொல்ல முடியும்?


மறுமொழி 1:

உள்ளுணர்வுகள் விஷயங்களை விவரிக்க கதைகளிலும் உருவகங்களிலும் பேச முனைகின்றன. சென்சார்கள் விஷயங்களின் இயல்பான தன்மையை விவரிக்கின்றன. திசைகளைக் கேட்கும்போது சென்சார்கள் மற்றும் உள்ளுணர்வு முற்றிலும் மாறுபட்ட தகவல்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. எனது உயிரைக் காப்பாற்ற சாலை பெயர்களை நினைவில் கொள்ள முடியவில்லை, எனக்கு அடையாளங்களும் யோசனை சார்ந்த திசைகளும் தேவை. ஒரு சென்சாருக்கு இடது மற்றும் உரிமைகள் மற்றும் தெரு பெயர்கள் தேவை. என் சுருக்க இயல்பைப் பின்பற்றி சென்சார்கள் மிகவும் கடினமான நேரத்தைக் கொண்டுள்ளன, அவை சில நேரங்களில் மிக விரைவாக தொலைந்து போகின்றன அல்லது சலிப்படைகின்றன. இதேபோல், உணர்ச்சிகரமான விளக்கத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லாத கதைகளை அவர்கள் சொல்லும்போது எனக்கு சலிப்பு ஏற்படுகிறது.

யோசனை அடிப்படையிலான தகவல்கள், பெரிய படம் ஆகியவற்றில் உள்ளுணர்வு வளர்கிறது. சென்சார்கள் பொதுவாக மக்கள் தருணத்தில் உள்ளன, மேலும் அவை சுருக்க, நடைமுறைக்கு மாறான தகவல்கள் மற்றும் இணைப்புகளைப் பார்க்க கவலைப்படுவதில்லை.

இரண்டு நிமிடங்களுக்குள், நீங்கள் ஒரு சென்சாரை உள்ளுணர்விலிருந்து வேறுபடுத்த முடியும். அவை இரண்டு வெவ்வேறு மன இனங்கள்.


மறுமொழி 2:

இது ஒரு எளிமைப்படுத்தல், ஆனால் இது உதவுகிறது என்று நான் காண்கிறேன்:

சென்சார்கள்: ஏற்கனவே உள்ளவை, பாரம்பரியம், அதிகாரம் மற்றும் ஒழுங்கு போன்றவற்றைப் பாதுகாத்து ஆதரிக்கிறது. அனுபவம் மற்றும் பரிச்சயத்திலிருந்து வேலை செய்ய விரும்புகிறது.

உள்ளுணர்வு: பெட்டிக்கு அப்பால் மற்றும் வெளியே தேடுகிறது, விஷயங்களை முயற்சிக்க புதிய வழிகளைத் தேடுகிறது. புதிய முன்னோக்குகள் மற்றும் யோசனைகளின் அடிப்படையில் மேலும் சுருக்கமாக வேலை செய்ய விரும்புகிறது.


மறுமொழி 3:

முதலாவதாக, ஒவ்வொரு நபரும் உணர்திறன் மற்றும் உள்ளுணர்வு இரண்டையும் பயன்படுத்துகிறார். எனவே ஒரு சென்சார் அல்லது உள்ளுணர்வு என்பது விஷயங்களை உணரக்கூடிய வழி உங்களுக்கு மிகவும் இயற்கையானது மற்றும் விரும்பத்தக்கது, மேலும் நீங்கள் முழுமையாக நம்பியிருப்பது அல்ல (நீங்கள் செய்யாததால்).

நீங்கள் நம்பும் முறையைப் பற்றியது.

முக்கிய வேறுபாடு என்னவென்றால், சென்சார்கள் அவர்கள் பெறும் உணர்ச்சி தரவை நம்பியுள்ளன. உள்ளதைப் போல, அவர்கள் எதைப் பார்க்க முடியும், உணரலாம், தொடலாம். இது அவர்களின் சூழலைப் பற்றியும், அவர்களின் சுற்றுப்புறங்களில் என்ன நடக்கிறது என்பதையும் நன்கு அறிந்திருக்கிறது. சென்சார்கள் உண்மையில் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை கவனிக்கின்றன.

மறுபுறம் உள்ளுணர்வு உள்ளவர்கள் வடிவங்கள் மற்றும் பதிவுகள் மூலம் செய்யும்போது விஷயங்களை தங்கள் புலன்களுடன் குறைவாக உணர்கிறார்கள். அவர்கள் தற்போதைய நிலைமைகளைப் பற்றி குறைவாக அறிந்திருக்கிறார்கள் (உணர்ச்சி விழிப்புணர்வு இல்லாதது), மேலும் எதிர்கால சாத்தியக்கூறுகளில் அதிக அக்கறை காட்டுகிறார்கள்.

சென்சார்கள் ஒவ்வொன்றாக உறுதியான தகவல்களைக் கையாள விரும்புகின்றன, மேலும் அவை உண்மையான உலக பயன்பாடுகளில் அதிக அக்கறை கொண்டுள்ளன. இது அவர்களுக்கு மிகவும் நடைமுறைக்குரியது. அவர்கள் முக மதிப்பில் விஷயங்களை எடுத்துக்கொள்வதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம், மேலும் அவை மிகவும் யதார்த்தமானவை, அத்துடன் அடித்தளமாக உள்ளன. அவர்கள் செய்பவர்கள், விஷயங்களை இயங்க வைப்பவர்கள்.

உள்ளுணர்வுகள் தரவை ஒரே நேரத்தில் உணர்கின்றன, மேலும் அர்த்தங்கள், சாத்தியக்கூறுகள் மற்றும் கருத்துகளில் அதிக அக்கறை கொண்டுள்ளன. அவை வரிகளுக்கு இடையில் படிக்கின்றன, மேலும் இது ஒரு முடிவை எட்டுவதற்கு பெரும்பாலும் யூகிப்பதும், கருதுவதும் அடங்கும். அவர்களின் கருத்து உள்ளுணர்வுகளை நம்பியுள்ளது, மேலும் பெரும்பாலும் விசுவாசத்தின் பாய்ச்சலை உள்ளடக்குகிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்திற்கு வருவதற்கு அவர்கள் எடுக்கும் அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் அவர்கள் உணர்வுபூர்வமாக வரையறுக்கவில்லை. சில சமயங்களில் எப்படி என்பதை விளக்க முடியாமல் அவர்களுக்குத் தெரியும்.

சென்சார்கள் விஷயங்களை இன்னும் எளிமையாக உணர்கின்றன, அதே நேரத்தில் உள்ளுணர்வு செய்பவர்கள் சுருக்கமாக செய்கிறார்கள்.

சென்சார்கள் இன்னும் நடக்காததை நம்ப முடியாது, அதனால்தான் அவை கடந்த கால மற்றும் தற்போதைய தகவல்களில் கவனம் செலுத்துகின்றன. தற்போதைய, யதார்த்தம் அவர்களுக்கு முக்கியமானது. இதனால்தான், மக்களைப் பற்றி நிறைய தகவல்கள் உள்ளன, மேலும் தற்போது விஷயங்களை கையாளுவதில் சிறந்தவை.

உள்ளுணர்வு மிகவும் வசதியான கோட்பாடு, மற்றும் ஊகம், மற்றும் கடந்த கால குறிப்பு தவிர்த்து அவர்களுக்கு அதிகம் பயன்படாது.

உரையாடல்களுக்கு வரும்போது, ​​என்ன நடக்கிறது, கடந்த கால அனுபவங்களைப் பற்றி பேச சென்சார்கள் விரும்புவதாகத் தெரிகிறது. மறுபுறம் உள்ளுணர்வு உள்ளவர்கள் விஷயங்களின் பொருள் மற்றும் முன்னோக்குகளில் கவனம் செலுத்த விரும்புகிறார்கள்.

சென்சார்கள் விரிவான, தெளிவான நிகழ்காலத்தில் வாழ்கின்றன, எனவே அவற்றின் உரையாடலில் பெரும்பாலும் விளக்கமான (மற்றும் நேரடி) விவரங்கள் இருக்கும். உள்ளுணர்வு பல திசைகளில் குதிக்கும் போது, ​​பல நேரங்களில் உணர்ச்சிகரமான விவரங்களைத் தவிர்க்கிறது.

(ஒரு சிந்தனையாளர் / உள்ளுணர்வு என, கடந்த சில நாட்களாக விஷயங்களை நன்றாக விவரிக்க முடியாமல் கேலி செய்கிறேன். இது வருத்தமாக இருக்கிறது.)

ஆனால் எது சிறந்தது?

வெளிப்படையாக 30% மக்கள் மட்டுமே உள்ளுணர்வை விரும்புகிறார்கள். உலகிற்கு சென்சார்களைக் காட்டிலும் குறைவான உள்ளுணர்வு தேவைப்படுவதால் இது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது, இருப்பினும், இரண்டு வகைகளும் சமமாக முக்கியம். ஒவ்வொன்றுக்கும் அதன் சொந்த நன்மைகள் உள்ளன, இரண்டையும் அங்கீகரிப்பது முக்கியம்.

குறைபாடுகளைப் பொறுத்தவரை, இரு வகைகளுக்கும் இடையிலான உறவுகள் மிகவும் உதவியாக இருக்கும். சென்சார்கள் மற்றும் உள்ளுணர்வு ஒருவருக்கொருவர் தாங்கள் குறைந்தது பழக்கமாகிவிட்ட செயல்பாடுகளைப் பயன்படுத்தவும், ஒருவித சமநிலையை அடையவும் உதவும்.

ஹார்மனி.